Różnorodne technologie chowu zwierząt ( ściółkowy, bezściółkowy, płytkowy, rusztowy, bateryjny, wybiegowy itp. ) oraz brak w praktyce skutecznych i ekonomicznie uzasadnionych metod regulacji mikroklimatu pomieszczeń inwentarskich i unieszkodliwiania odchodów zwierzęcych stwarza poważne problemy natury ekologicznej, sanitarno – weterynaryjnej oraz higienicznej.
Wyniki chowu zwierząt gospodarskich są zależne od stopnia harmonii pomiędzy wartością genetyczną zwierząt a ich warunkami środowiskowymi. W pomieszczeniach inwentarskich i ich otoczeniu następuje znaczne nagromadzenie szkodliwych gazów, głownie amoniaku i siarkowodoru oraz emisja fetorów i odorów, które ujemnie wpływają na stan zdrowotny ludzi, zdrowotność oraz produkcyjność zwierząt i skażenie środowiska.
Odchody zwierzęce oraz gnojowice są także doskonałym siedliskiem rozwoju mikroorganizmów, w tym ich form patogennych dla zwierząt oraz ludzi, są to organizmy o dużych zdolnościach adaptacyjnych, potrafiące wytwarzać formy odporne na większość normalnie szkodliwych dla nich związków takich jak antybiotyki i środki dezynfekcyjne. Odchody z ferm zwierzęcych stanowią poważne ogniwo w rozprzestrzenianiu bakterii chorobotwórczych wśród ludzi i zwierząt, są przyczyną wielu zatruć pokarmowych oraz chorób zakaźnych takich jak: żółtaczka, dur brzuszny, czerwonka, salmonelloza, gruźlica itp.
Biosany to preparaty mikrobiologiczne zawierające zliofilizowane określone szczepy bakteryjne dobrane w odpowiednio skomponowany łańcuch troficzny służące do realizacji nowej, ekologicznie czystej, efektywnej, taniej i prostej w realizacji metody poprawy warunków środowiskowych i sanitarnych w obiektach inwentarskich a także do poprawy parametrów fizyko-chemicznych i mikrobiologicznych odchodów i ścieków odzwierzęcych. Uruchamiając i ukierunkowując w sposób szczególny odpowiednie, wielostopniowe procesy biologiczne powodują:
- ograniczenie fetorów w obiektach inwentarskich i ich otoczeniu oraz podczas rozrzucania obornika i rozlewania gnojówki i gnojowicy.
- znaczną redukcję amoniaku oraz siarkowodoru w otoczeniu zwierząt i obiektów inwentarskich.
- zwiększenie stopnia sterylności w budynkach inwentarskich i ich otoczeniu oraz odchodach i ściekach odzwierzęcych ( redukcja drobnoustrojów, grzybów i wirusów )
- redukcję zmian patologicznych układu oddechowego oraz chorób kończyn u zwierząt.
- redukcję zawartości azotanów i azotynów w odchodach oraz ściekach odzwierzęcych
- detoksykację entero i mikotoksyn
- ograniczenie ilości much i ich larw oraz form przetrwalnikowych pasożytów zwierzęcych
- obniżenie wilgotności w obiektach inwentarskich